Welkom op de website van Sathya Sai Organisatie Nederland

Gedachte van de Dag

  • Gedachte van 23 april 2014

    Eens vroeg een vriend aan Michelangelo, de beroemde Italiaanse beeldhouwer: 'Waarom werk je zo hard en blijf je maar in dat kolossale brok steen beitelen? Waarom ga je niet eens naar huis om wat rust te nemen?' Michelangelo antwoordde: 'Ik probeer God in die steen vrij te maken. Ik wil zo graag het levende goddelijke dat in dit levenloze brok marmer opgesloten zit naar buiten brengen.' Als een beeldhouwer in staat is uit een levenloos stuk steen een levende afbeelding van God te scheppen, kunnen mensen die tintelen van leven dan niet de levende goddelijkheid die in hen woont zichtbaar maken? Wat is de reden voor dit onvermogen om het innerlijk goddelijke te realiseren? Dat komt omdat wij ons niet bewust zijn hoe vuil het omhulsel eromheen is. Als onze kleren besmeurd zijn, trekken we andere aan, omdat we ons schamen om ons in vuile kleding te vertonen. Als ons huis stoffig is, proberen we het schoon te maken. Maar als ons hoofd en hart vuil zijn, schamen we ons niet! Om ons denken en voelen te zuiveren moeten we als eerste een deugdzaam leven leiden. Onze handelingen moeten moreel verantwoord zijn.

    - Sathya Sai Baba, 2 april 1984

  • Gedachte van 22 april 2014

    De Bhagavad Gita leert ons dat het dienen van de maatschappij de hoogste dienstverlening (seva) en tevens de meest heilzame spirituele discipline is. Niemand kan zich aan deze verplichting onttrekken; je moet de maatschappij waarin je bent geboren aanwenden om je ego te sublimeren en jezelf te verlossen. Dienstverlening verricht als spirituele discipline (sadhana) leert je gelijkmoedig (sahana) te zijn. Daarom droeg Krishna Arjuna op de strijd aan te gaan, om zijn aandeel in het koninkrijk terug te winnen en het volk te verzekeren van een rechtvaardig bestuur en een sfeer waarin ze met succes naar verlossing konden streven. Dit moest hij doen in een geest van toewijding en overgave aan Gods wil, ongeacht zijn eigen gevoelens van voorkeur en afkeer en de consequenties die uit zijn onzelfzuchtige activiteiten konden voortvloeien. Ook goddelijke incarnaties (avatars) demonstreren in hun leven het hoogste belang van dienstverlening.

    - Sathya Sai Baba, 11 januari 1968

  • Gedachte van 21 april 2014

    Een man die vier vrouwen had moest eens voor zijn werk naar Mumbai. Van daar schreef hij hun dat hij bereid was voor elk van hen mee te brengen wat zij graag wensten. De eerste vrouw vroeg om versterkende middelen voor haar gezondheid, plus doeken en wollen kleding voor als ze ziek werd. De tweede vrouw wilde een paar sari's naar de laatste mode, sieraden die in Mumbai in zwang waren en meer van dergelijke opsmuk. De derde vroeg hem wat religieuze boeken uit te kiezen, heilige geschriften die in boekwinkels in Mumbai verkrijgbaar waren, alsmede afbeeldingen van Pandharinath, Bhavani en Sai Baba. De vierde vrouw had helemaal geen lijstje; ze schreef simpelweg: 'Als je veilig en wel thuiskomt is dat genoeg voor mij.' De anderen kregen grote pakketten met alles waar ze om gevraagd hadden, terwijl de vierde vrouw zijn liefde ontving. God schenkt je waar je om vraagt, dus denk goed na en maak duidelijk onderscheid voordat je om iets bidt.

    - Sathya Sai Baba, 16 mei 1964

  • Gedachte van 20 april 2014

    Zich niet bewust van de goddelijke tegenwoordigheid in zichzelf gaan mensen op zoek naar God. Ze gedragen zich als iemand die melk bij de buren gaat lenen, terwijl ze de wensvervullende koe (kamadhenu) in hun achtertuin vergeten. Er zijn twee soorten avatars: Amshavatar, een deelmanifestatie van God en Purnavatar, een goddelijke incarnatie die een volledige manifestatie van de Heer is. Ieder mens is een Amshavatar. In de Bhagavad Gita (15.7) zegt Krishna: 'In de wereld van de levende wezens is een deeltje van Mijn Zelf de individuele ziel geworden'. Veel gedeeltelijke incarnaties raken verwikkeld in de wereldse illusie (maya), worden egoïstisch en bezitterig en leiden een werelds leven. Purnavatars kunnen zich naar gelang van omstandigheden gedragen alsof ze aan maya onderworpen zijn, maar zijn te allen tijde volledig vrij van maya. Ze onderwerpen en overstijgen maya en openbaren heel hun leven door hun volledige goddelijkheid aan de wereld.

    - Sathya Sai Baba, 14 augustus 1990

  • Gedachte van 19 april 2014

    De eerste vereiste om een spiritueel leven te leiden is vast vertrouwen. Je vertrouwen moet bestand zijn tegen de spot van onwetenden, de kritiek van wereldse lui en het hoongelach van laaghartige mensen. Als iemand je belachelijk maakt, houd jezelf dan voor: 'Maken ze mijn lichaam belachelijk? Nu, dat is prima, want ik moet die gehechtheid aan het lichaam toch kwijtraken. Maken ze het ware zelf of atma belachelijk? Dat is onmogelijk, want het atma gaat aan woorden of gedachten voorbij en wordt niet beïnvloed door lof of blaam.' Ten tweede: maak je niet druk over ups en downs, winst of verlies, vreugde of verdriet. Jijzelf schept de ups en downs, daarom kun je ze ook gladstrijken. Je verlangt hevig naar iets en als je het krijgt noem je het vreugde; gebeurt dat niet dan noem je het verdriet. Roep dat verlangen een halt toe, dan is het gezwaai van vreugde naar verdriet voorbij. Ten derde: Gebruik de rede om overtuigd te raken van de waarheid dat alles goddelijk is. Tot slot ten vierde: wees altijd standvastig in je spirituele discipline totdat je het doel bereikt.

    - Sathya Sai Baba, 16 mei 1964

  • Gedachte van 18 april 2014

    Er zijn mensen die Gods naam uren lang, dagen en maanden achtereen, zingen en toch helemaal niets veranderen. De demonische aard van Ravana, Bhasmasura en Kamsa werd geen zier minder, ondanks dat ze de naam van de Heer bezongen. Wat is de reden daarvoor? Al hun zintuigen functioneren met het gevoel: 'Ik ben het lichaam'. Wie Gods naam bezingt terwijl men in lichaamsbewustzijn gedompeld is, kan God niet realiseren, hoe lang men er ook mee bezig is. Jij bent de belichaming van goddelijk bewustzijn. Dat bewustzijn kun je alleen ervaren als je zuiver bent. Door gehechtheid aan wereldse genoegens raak je verbonden met het lichaam en word je je niet bewust van je wezenlijke goddelijkheid.

    - Sathya Sai Baba, 'My Dear Students', deel 3, hoofdstuk 4, 21 juni 1989

  • Gedachte van 17 april 2014

    Educare of waarachtig onderwijs leert je nederig te zijn en verleent een gevoel van onderscheidingsvermogen met wijsheid. Waarom moet men zich trots voelen omdat men gestudeerd heeft? Is uiteindelijk wat men behaald heeft niet slechts een fractie van alle kennis? Ga nooit zelfzuchtig om met de kennis die je vergaard hebt. Onderwijs is alleen waarachtig als je het ten dienste van de gemeenschap stelt. Nederigheid moet het kroonjuweel van een gestudeerd iemand zijn; ze is waarlijk de essentie van onderwijs. Ze moet tot uitdrukking komen in ons dagelijks gedrag en mag zich niet simpelweg beperken tot een nu en dan belijden met de mond. Als je nederig bent en gehoor geeft aan je ouders en oudere mensen, dan zul je zeker welslagen in je leven. Geef in je eigen woorden en daden blijk van de onderliggende waarden door op de juiste wijze te handelen.

    - Sathya Sai Baba, 'My Dear Students', deel 2, hoofdstuk 9, 16 januari 1988

  • "Dienstbaarheid aan de mens is dienstbaarheid aan God."
  • "Het Universum beschouwen als een manifestatie van God, en dit ervaren is ware devotie."
  • "Onderwijs dient respect voor menselijke waarden als waarheid, rechtschapenheid, liefde en vrede bij te brengen."